غم نامه

آه سهراب،خانه باشد طلبت،دل من گرفته است،بگو.... شانه ی یار کجاست؟؟؟


تمام خنده هایم نذر دستانت

تمام دل خوشیهایم به راه پاک چشمانت

خدارا من به عجز و گریه و زاری

هزاران بار میخواهم

که تو باشی همان لیلای مجنونم

که  عطر تند آغوشت

بگیرد گرد دلتنگی و هرچه خستگی در تن فرو آمد زمانی که نبودی عشق محبوبم

.

.

.

محسن زمانی

نوشته شده در یکشنبه دوم تیر 1392ساعت 17:47 توسط آرتا|

از پاسخ من معلمان آشفتند

وز حنجرشان هرچه درامد گفتند

ام بخدا هنوز هم معتقدم

از جاذبه ي تو سيب ها مي افتند

نوشته شده در جمعه ششم اردیبهشت 1392ساعت 18:18 توسط آرتا|

باور کن خیلی حرف دارد.........

وفادار دستانی باشی که یکبارم

لمسشان نکردی.........

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1392ساعت 15:22 توسط آرتا|

چشم در چشم توام

روبه روی نفست

چه خیالی شود امشب بخدا

کاش امشب نشود صبح و یا

من دگر از خواب نیایم بیرون

نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1392ساعت 20:39 توسط آرتا|

امروز سرم هواي دل ميخواهد

ديگر سر ناسازگاري ندارد

به گمانم او هم شكسته كه طرف دل را ميگيرد...........

                                    سلام دوستاي گلم

نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین 1392ساعت 17:2 توسط آرتا|

از حضور همه دوستای عزیزم تو این چند وقت متشکرم

خوشبختانه از دستم راحت شدید

منم رفتم تا اونایی که بودنم آزارشون میداد یه نفس راحت بکشن

شاید دیگه برنگردم

شایدم....

نمیدونم.............................

دعام کنید بچه ها

یا علی

                          خدا نگهدار ههمتون


:ادامه مطلب:
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1391ساعت 15:15 توسط آرتا|

سلام دوستای عزیز و گل گلاب خودم

از همتون ممنونم

با تمام وجودم ممنونم از حمایتاتون ، نظرای قشنگتون و تذکرات بجاتون

بعضی از دوستای عزیز گفته بودن که تو بعضی از شعرا ایراد وزنی وجود داره

باید بگم که نظرشون کاملا درسته چون من هیچ سر رشته ای از ادبیات ندارم و فقط راجع به این بحث مطالعه میکنم و بهش علاقه دارم

رشته ی تحصیلی من ریاضی بوده و فقط بخاطر دل خودم شعر میگم

پست بعدی آخرین پستمه

دوستون دارم

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1391ساعت 15:4 توسط آرتا|

با دلم در دو جهان عشق وفادار نشد

این عمل بسیار کردم لیک این کار نشد

رفتنت گرز شدو ضربه ای آورد به سرم

مرهم درد سرم دارو و دستار نشد

گفتمت آرام جانی وین سخن با کس نگو

لیک آن سنگ دلت رازنگه دار نشد

با دل آسیمه ام بسیار جنگیدم ولی

غم جانسوز فراق یار بر  دار نشد

چرخ تقدیر مرا از تو جدا کرد ، لعنت

که در این بزم کسی با کس خود یار نشد

کوشش بسیار کردم بهر هوشیاری دل

ای فغان ، من هر چه کردم این بیدار نشد

از برای دیدنت بسیار رنجیدم ولی...

ره برای دیدن معشوقه هموار نشد

"هستیا" عشق نهان کن که در این چرخ کبود

هیچ عشقی نبود که عاشقش "خوار" نشد


                                                                    " محسن زمانی "

                                                                                           اسفند ماه 1389


:ادامه مطلب:
نوشته شده در سه شنبه هجدهم مهر 1391ساعت 16:42 توسط آرتا|

باز دیدم که شبی رخسار شبنم درهم است

رفت نرگس ، و شقایق تازه فکر مرهم است

رسم دنیا را بباید این چنین محکوم ساخت...

هان،فقط در زیر پای آن ستاره زمزم است؟؟؟

عاشقان را باک از امروز و فردای تو نیست

این جهان وارونه است،وارونه کار عالم است

مارویم در غم جهان ساز و دهل بر پا کند

ما که خوشحالیم و شاد رنگ زمانه ماتم است

گاه ما حیرت کنیم از این همه بی یاوری

گاه یار ما شوند،جانان به جانان باهم است

این سخنها از بر بی حرمتی بر جاه نیست

دیدن نیمه خالی در سبوها ذاتم است

هرچه باشد این جهان هستی در آن باشد غریب

گاه شاد و گاه غمگین گاه شادی با غم است


                                                                               " محسن زمانی(هستی) "

                                                                                    دی ماه 1389


:ادامه مطلب:
نوشته شده در سه شنبه یازدهم مهر 1391ساعت 16:52 توسط آرتا|

من تو را میفهمم

تو مرا میخوانی

و همین ساده ترین لذت یک زندگی زیبا است

و همین یعنی من

وهمین یعنی تو

و همین یعنی ما

و همین یعنی عشق

وهمین یعنی باز

یک شکست دیگر ، از تمام قلبم

که در آن اوج هزاران پایی

از نفسهای بلند کوکب

به نگاهی خاکی ، به زمین افتادم

من وضو با تپش لحن دلت میگیرم ، وتو را میخوانم

و در این سجده ی مبهوت رخت ، دل من میشکند

دل خود را به تمنای نگاهت به هم میبندم

وبه پا میخیزم ، وقیام دگری میسازم

و قنوتی دلگیر ، که در آن اوج تمنای دلم خوابیده

و رکوعی سنگین ، که ببارد در آن ، آیه های پلکم

و دو سجده ز پس یکدیگر ، که رساند همه ی خواهش را

و دوباره با عشق ، به سلامی ابدی تن دادم

و دوباره به سلام تو رسیدم و رخت را دیدم و شکستم در هم

این نماز معصیت آلود را

من نگاهت را باز

سر در دیوارم میکوبم

و دوباره از نو

همه ی حسم را

به تماشای رخت میبازم

و  دوباره این من

ماتم قلبم را

به سرا پرده ی خوش خنده ی این کفتارها

میفروشم با غم

میفروشم با درد

میفروشم با

من ...........

                                 

                                                                    محسن زمانی


:ادامه مطلب:
نوشته شده در سه شنبه هفتم شهریور 1391ساعت 14:11 توسط آرتا|


آخرين مطالب
»
» پاسخ
»
»
» سلامي دوباره
» یه بار دیگه......آخ
» توضیحات خود خودم
» فرجام عشق
» نیمه ی خالی
» اسم خاصی نذاشتم ، شما بگید چی بذارم

Design By : RoozGozar.com